Relikwie świętych

2006/10/4

Natrafiłam w Księdze Liczb na zdanie, które przypomniało mi przerażenie i wstręt, który przeżyłem, kiedy na naszym wiejskim cmentarzu zobaczyłam kości ludzkie wykopane przez grabarza podczas przygotowywania nowego grobu. Był to werset 19,16: „będzie przez siedem dni nieczysty, kto w otwartym polu dotknie zabitego mieczem, zmarłego, kości ludzkich albo grobu” (Lb 19,16). Ja dokładnie tak się wtedy poczułam — jakbym była nieczysta. Zastanawiam się teraz, jak to się stało, że mimo tak jednoznacznie nazwanej w Piśmie Świętym odrazy do ludzkich szczątków pojawiły się w Kościele pielgrzymki do grobów świętych, a nawet oddawanie czci relikwiom, czyli fragmentom kości. Wydaje mi się, że Pismo Święte nie podpowiada takich przejawów pobożności.Owszem, cześć oddawana szczątkom wielkich przyjaciół Bożych nie tylko ma swoje źródła już w Piśmie Świętym, ale jej biblijne podstawy są bardzo mocne. Proszę sobie przypomnieć, z jakim pietyzmem Józef przewoził ciało swojego ojca Jakuba z Egiptu do rodzinnego grobu w ziemi Kanaan (por. Rdz 50,1–13). Co do samego Józefa, aż pięciokrotnie — zatem musiał to być szczegół ogromnie ważny dla staroizraelskiej świadomości — Pismo Święte mówi o przeniesieniu Józefowych kości z Egiptu do ziemi ojczystej (Rdz 50,25; Wj 13,19; Joz 24,32; Hbr 11,22; Dz 7,16)…

O. Jacerk Salij OP

Źródło:
http://www.mateusz.pl/wdrodze/nr393/17.htm

Advertisements

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: